تبلیغات 
ابتدا این كد را در ابتدای قالب وبلاگ تان كپی كنید
سپس این كد را در انتهای قالب وبلاگ تان كپی كنید
طبقه بندی: كدهای بارگذاری صفحه،
ابتدا این كد را در ابتدای قالب وبلاگ تان كپی كنید
سپس این كد را در انتهای قالب وبلاگ تان كپی كنید
طبقه بندی: كدهای بارگذاری صفحه،
ابتدا این كد را در ابتدای قالب وبلاگ تان كپی كنید
سپس این كد را در انتهای قالب وبلاگ تان كپی كنید
طبقه بندی: كدهای بارگذاری صفحه،
ابتدا این كد را در ابتدای قالب وبلاگ تان كپی كنید
سپس این كد را در انتهای قالب وبلاگ تان كپی كنید
طبقه بندی: كدهای بارگذاری صفحه،
برای استفاده از این ساعت فلش لطفا كدهای زیر را در بخش مورد نظر قالب وبلاگ خود كپی نمایید
طبقه بندی: ساعتهای فلش،
برای استفاده از این ساعت فلش لطفا كدهای زیر را در بخش مورد نظر قالب وبلاگ خود كپی نمایید
طبقه بندی: ساعتهای فلش،
برای استفاده از این ساعت فلش لطفا كدهای زیر را در بخش مورد نظر قالب وبلاگ خود كپی نمایید
طبقه بندی: ساعتهای فلش،
برای استفاده از این ساعت فلش لطفا كدهای زیر را در بخش مورد نظر قالب وبلاگ خود كپی نمایید
طبقه بندی: ساعتهای فلش،
برای استفاده از این ساعت فلش لطفا كدهای زیر را در بخش مورد نظر قالب وبلاگ خود كپی نمایید
طبقه بندی: ساعتهای فلش،
درین اواخر دولت اعلان نمود كه توانسته حدود ٪٤٠ كاهش دركشت خشخاش بوجود آورد. این كاهش در (صورتیكه آمار دقیق باشد) عمدتاً ذریعه پاكسازی جبری مزارع دهقانان از كوكنار صورت گرفته است.
نكته اساسی اینست كه دولت هیچگاه ازخود نپرسید چرا دهقانان ما به كشت خشخاش رو می آورند؟ آیا آنان علاقه دارند بوسیله این كشت، شمار معتادین هروئین در افغانستان، كشورهای همسایه و بالاخره تمام جهان را بالا ببرند و یا اینكه ملحوظ دیگری دارند؟
در سال ٢٠٠٥ میلادی ٣٠٩ هزار فامیل (قریب دو ملیون نفر) مشغول كشت خشخاش در ١٠٤ هزار هكتار زمین (٪٢ زمین زراعتی كشور) بودند كه از درك فروش ٤١٠٠ تن محصول آن ٢،٨ ملیارد دالر بدست آوردند كه ٪٥٢ عاید ملی ما را می سازد.
با توجه به ارقام بالا آیا عادلانه است كه بدون ایجاد زمینه امرار معیشت آبرومند به دهقانان، با توسل به زور، این همه دهاقین تهیدست، خانه خراب ساخته شوند؟ آیا دولت نتیجهی مبارزه بیهوده خود با معلول را سنجیده است كه چه عواقبی ببار خواهد آورد؟ دهقانی كه تازه از سه دهه بحران جنگ و فقر قد راست كرده كه نه آب كافی دارد، نه كود و تخم بذری در اختیارش است و نه فابریكه ای در وطن برایش ساخته شده تا در آن به كار بپردازد و از ناگزیری به كشت خشخاش رو آورده تا ازین طریق زندگی بخور نمیری داشته باشد، اگر مزرعه اش از كوكنار پاكسازی گردد و آخرین لقمه از دهانش ربوده شود، به چه چیز رو بیاورد تا شكم خود و فرزندانش را سیرنماید؟
آیا ایران بروند به كار؟ كه به اندازه كافی رفته اند. پاكستان بروند به كار؟ به اندازه كافی رفته اند. دهقانان ما راه دیگری ندارند، مگر آنكه در دانه و دام بنیاد گرایی و تروریزم گیر بیایند، به اردوی آنان پیوسته و آشوب در كشور را بیش از پیش دامن بزنند.
آیا دولت بنابر هر علتی كه بود طی چهار سال گذاشت تا دهقانان ما ٪٨٧ تریاك جهان را تولید كند و حال با ستاندن ٪ ٥٢ عاید ملی از این مدرك وتحت فشار قرار دادن دهقانان، بدون آنكه به وضع معیشتی آنان توجهی داشته باشد، بدست خود تشنج و بحران را دامن نمی زند؟ آیا این تشنج باعث آن نمیگردد تا حضور قوت های آیساف و ناتو و امریكا در وطن ما طولانی تر گردد و تمام كشور های همسایه را نسبت به افغانستان در شك و تردید و اضطراب قرار دهد؟
حتی آقای بارنت روبین رئیس مركز پژوهش های استراتژیك پوهنتون نیویارك درین زمینه گفته است: «در روند مبارزه با مواد مخدر، رشد اقتصادی و ثبات سیاسی افغانستان نباید آسیب ببیند..... باید دشمنان ثبات افغانستان كه قاچاقچیان مواد مخدر و جنگسالاران هستند مورد حمله قرار گیرند، نه كشاورزان .» او هم چنان تاكید دارد:« دارایی های تمام كارمندان دولتی درین كشور باید واضح باشد و از آنان پرسیده شود كه اموال منقول و غیر منقول خود را از كجا آورده اند.»
پس می بینیم این فرد بیگانه با افغانستان مشكل اصلی را دانسته كه در كجاست ولی دولتمداران ما سوراخ دعا را گم كرده، مشغول مبارزه ی عبث با معلول هستند.
دهقانان ما طی سال گذشته از تجارت پرسود مواد مخدر فقط ٪١ (٢،٨ ملیارد دالر) آن را صاحب شده اند و قاچاقبران افغانستان ٪١٠ آن را بدست می آورند، متباقی ٪٨٩ عاید به جیب مافیای بین المللی مواد مخدر می افتد. از طرف دیگر نرخ یك كیلو گرام تریاك در افغانستان از ٤٠٠ دالر به ١٠٠ دالر پایین آمده ولی در نرخ بازار های اروپا و امریكا تغییری رونما نگردیده است. بناءً ارقام بالا نشان میدهد كه مسئله مواد مخدرآنطوری كه تبلیغ میشود، چندان هم قضیهای افغانستانی نیست، بلكه بعد گسترده و عمیق جهانی دارد و مبارزه در برابر آن با حركات نمایشی خانه خراب كردن دهقانان تهیدست این آسان ترین قربانیان وطن ما، خاتمه پیدا نمی كند.
طرح شورای سنلیس مبنی بر قانونی ساختن كشت خشخاش ظاهراً طرح معقول و در دفاع از دهاقین است ولی در یاغستانی بنام افغانستان كه دولت اداره نهایت ضعیف دارد، این طرح نمی تواند عملی گردد زیرا بازهم این قاچاقبران با تشكیلات قوی و منضبط و حمایت مافیای بین المللی شان خواهند بود كه با استفاده از ضعف اداره دولت و فساد حاكم در آن، تمام تریاك را از دهاقین جمع آوری و قاچاق نمایند. دولت در صورتیكه قانون زرع مواد مخدر را منع قرار داده، نتوانسته جلو قاچاق آنرا بگیرد، اگر كشت این ماده، مجوز قانونی بیابد چطور خواهد توانست استفاده غیر قانونی آن را مهار كند.
پس راه حل چیست:
1- زمینه سازی برای دهقانان ما تا لااقل نان خود را از طریق «كشت بدیل» بدست آورند و یا مهیاساختن امكانات اشتغال برای آنان.
2- بعوض كوبیدن پتك بی افتخار برفرق دهقانان، قاچاقبران خرد و بزرگ تحت مواخذه قرار گیرند كه آقای جلالی لیست آن را داشت و با خود برد، آقای قادری یاد آن را تازه كرد ولی به آن پرداخته نشد، سخنگویان دولت هركدام به نوبه ی خود از آن یاد كردند ولی پشت گوش گردید.
3- به قول آقای روبین دارایی های كارمندان دولتی تفتیش شود كه آن را از كجا آورده اند. در صورتی كه ثابت شد كه آنان در قاچاق مواد مخدر دست دارند، تحت محاكمه و مجازات قرار گیرند.
4- بستن تمام مجاری نفوذ مافیای جهانی و بر چیدن تشكیلات آنان در افغانستان.
5- و بالاخره مواخذه دهقانانی كه نه از روی مجبوریت، بلكه از سرهوس و زراندوزی به كشت تریاك رو می آورند.
اینست عملی ترین راه برای برچیدن بساط كشت مواد مخدر از كشور كه نه تروریست ها قادر خواهند شد مردم را تشویق به زرع آن كنند و نه هم قاچاقبران خواهند توانست با گروگان گرفتن دهقانان بوسیله دادن وام هایی بصورت پیش خرید، آنان را به زرع این ماده كشنده مجبور سازند.
منبع : سایت روزگاران
طبقه بندی: اخبار گوناگون،